Гриппомикс порошок 10 саше, лесные ягоды

Состав

Каждый пакет содержит:

активные вещества: парацетамол – 325 мг, римантадина гидрохлорид – 75 мг, аскорбиновая кислота – 125 мг, цетиризина дигидрохлорид – 2,5 мг, кальция карбонат 70 с сорбитолом – 89,3 мг, что соответствует 25 мг кальция.

вспомогательные вещества: аспартам, лимонная кислота безводная, ароматизатор (лесные ягоды, лимон или апельсин), сахар.

Фармакологические свойства

Фармакологическая активность лекарственного средства обусловлена комплексным действием его компонентов – парацетамола, римантадина гидрохлорида, аскорбиновой кислоты, цетиризина дигидрохлорида и кальция карбоната.

Лекарственное средство оказывает противовирусное, жаропонижающее, противовоспалительное, обезболивающее, антигистаминное действие.

Парацетамол обладает жаропонижающим, анальгезирующим и некоторым противовоспалительным действием, уменьшает болевой синдром, наблюдающийся при простудных заболеваниях, боль в горле, головную боль, мышечную и суставную боль, снижает высокую температуру. Блокирует циклооксигеназу первого и второго типов преимущественно в центральной нервной системе. В связи с отсутствием блокирующего влияния на синтез простагландинов в периферических тканях, не влияет на водно-солевой обмен (задержка Na+ и воды) и слизистую оболочку желудочно-кишечного тракта.

Римантадина гидрохлорид – противовирусное средство, производное адамантана. Активен в отношении различных штаммов вируса гриппа А, вирусов Herpes simplex типа I и II, вирусов клещевого энцефалита (центрально-европейского и российского весенне-летнего из группы арбовирусов сем. Flaviviridae).

Римантадин оказывает ингибирующий эффект на ранней стадии репликативного цикла, возможно ингибирует транскрипцию вирусного генома. Результаты генетических исследований позволяют предположить, что вирусный белок указанного гена М2 вириона играет важную роль в восприимчивости вируса гриппа А к римантадину. Римантадин ингибирует репликацию в клеточной культуре изолятов каждого из трех антигенных подтипов вируса гриппа А, т.е. H1N1, H2N2 и H3N3, выделенных из клеток человека. Римантадин неактивен или почти неактивен в отношении вируса гриппа В. Количественное соотношение между восприимчивостью в клеточной культуре вируса гриппа А к римантадину и клиническим эффектом не установлено. Результаты испытаний чувствительности, выраженные в виде концентрации лекарственного вещества, необходимой для ингибирования репликации вируса на 50% или более в клеточной культуре, сильно различаются (от 19 нМ до 93 мкМ) в зависимости от используемого протокола испытаний, размера инокулята, изолированных штаммов вирусов гриппа А и используемого типа клеток. РЕЗИСТЕНТНОСТЬ: в клеточной культуре in vivo были выделены резистентные к римантадину изоляты вируса гриппа А, возникшие в результате лечения. Римантадин-резистентные штаммы вируса гриппа А появились среди недавно выделенных штаммов в экспериментальных условиях, где использовался римантадин. Было показано, что резистентные вирусы могут передаваться и являются причиной заболевания типичным гриппом. Замена любой из пяти аминокислот в мембране домена М2 приводит к резистентности римантадина. Наиболее распространенные замены, вызывающие резистентность, включают грипп А (Н1N1) и А (Н3N2) и Ѕ31N. Другие, менее распространенные замены, вызывающие резистентность, включают A30F, V27А и L26F.

Резистентность к римантадину обнаруживается в изолированных штаммах пандемического сезонного гриппа у лиц, не получавших римантадин. Было показано, что вирусы свиного гриппа А (H1N1) (Ѕ-ОІV), которые были резистентны к римантадину, содержат Ѕ31N замену.

КРОСС-РЕЗИСТЕНТНОСТЬ: Наблюдается кросс-резистентность среди адамантанов, римантадина и амантадина. Резистентность к римантадину возникает через кросс-резистентность к амантадину и наоборот. Замены аминокислот, которые являются причиной резистентности к римантадину, включают (наиболее часто) М2 Ѕ31N, а также менее распространенные изменения V27, V30A, L26F и A30T.

Аскорбиновая кислота участвует в регулировании окислительно-восстановительных процессов, углеводного обмена, свертываемости крови, регенерации тканей, уменьшает сосудистую проницаемость. Обладает антиоксидантными свойствами. Поддерживает коллоидное состояние межклеточного вещества и нормальную проницаемость капилляров (угнетает гиалуронидазу). За счет активации дыхательных ферментов в печени усиливает ее дезинтоксикационную и белковообразовательную функции, повышает синтез протромбина. Регулирует иммунологические реакции (активирует синтез антител, СЗ-компонента комплемента, интерферона), способствует фагоцитозу, повышает сопротивляемость организма инфекциям. Тормозит высвобождение и ускоряет деградацию гистамина, угнетает образование простагландинов и других медиаторов воспаления и аллергических реакций.

Цетиризина дигидрохлорид - блокатор периферических гистаминовых Н1-рецепторов, антигистаминное противоаллергическое средство, метаболит гидроксизина. В фармакологически активных дозах не обладает значимым седативным эффектом. Тормозит гистаминопосредованную раннюю фазу аллергической реакции, предотвращает различные физиологические и патофизиологические эффекты гистамина, такие как расширение и повышенную проницаемость капилляров (развитие отека, крапивницы, покраснение), стимулирование чувствительных нервных окончаний (зуд, боль) и сокращение гладких мышц органов дыхания и желудочно-кишечного тракта. На поздней стадии аллергической реакции цетиризина дигидрохлорид ингибирует выделение гистамина и миграцию эозинофилов и других клеток, ослабляя таким образом, позднюю аллергическую реакцию. Снижает экспрессию молекул адгезии, таких как ІСАМ-1 и VСАМ-1, которые являются маркерами аллергического воспаления. Подавляет действие других медиаторов и индукторов секреции гистамина, таких как РАF (тромбоцит-активирующий фактор) и субстанция Р. Значительно понижает гиперреактивность бронхиального дерева, возникающую в ответ на высвобождение гистамина у больных бронхиальной астмой. Эти эффекты не сопровождаются центральным действием.

Кальция карбонат предотвращает развитие повышенной проницаемости и ломкости сосудов, способствует нормальной свертываемости крови, участвует в осуществлении процессов передачи нервных импульсов, сокращениях скелетных и гладких мышц, в регуляции сердечной деятельности.

Показания к применению

Лечение гриппа и острых респираторных вирусных инфекций (или простудных заболеваний), сопровождающихся повышенной температурой.

Способ применения и дозировка

Внутрь. Содержимое пакетика растворяют в 1 стакане кипяченой горячей воды. Употребляют в горячем виде. Детям старше 12 лет и взрослым – по 1 порошку 3 раза в день при сохранении лихорадочного синдрома в течение 3-5 дней.

Противопоказания

• повышенная чувствительность к любому из действующих или вспомогательных веществ;
• период беременности и лактации;
• фенилкетонурия (в связи с наличием аспартама);

Связанные с наличием римантадина и парацетамола:

• острые и хронические заболевания почек, острые заболевания печени, тиреотоксикоз.

Связанные с наличием цетиризина:

• терминальная стадия почечной недостаточности (клиренс креатинина <10 мл/мин).

Связанные с наличием аскорбиновой кислоты:

• тромбофлебиты, склонность к тромбозам, сахарный диабет.

Связанные с наличием вспомогательных веществ:

В связи с наличием в составе сахара, лекарственное средство не рекомендуется принимать пациентам с врожденной непереносимостью фруктозы или глюкозо-галактозной мальабсорбцией.

В состав лекарственного средства входит аспартам, который является источником фенилаланина и противопоказан пациентам с фенилкетонурией.

Пациентам с сахарным диабетом следует принимать во внимание, что лекарственное средство содержит 9,1 г сахара в каждом пакете.

Меры предосторожности

Лекарственное средство не предназначено для профилактики.

Лечение следует начинать не позднее 24-48 часов от появления первых симптомов заболевания.

Длительность применения - не более 5 дней. При длительном применении (свыше 7 дней) возможно обострение хронических сопутствующих заболеваний. У пожилых пациентов с артериальной гипертензией повышается риск развития геморрагического инсульта (за счет входящего в состав лекарственного средства римантадина).

Перед применением лекарственного средства при гриппе, сопровождающимся повышением температуры до 38,5°С, рекомендуется консультация врача о целесообразности приема лекарственного средства.

Связанные с наличием парацетамола:

С осторожностью применять пациентам при почечной и печеночной недостаточности, доброкачественных гипербилирубинемиях (в т.ч. синдром Жильбера), вирусном гепатите, дефиците глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы, алкогольном поражении печени, алкоголизме, в пожилом возрасте.

Пациентам с нарушением функций почек и печени, лицам, злоупотребляющим алкоголем, перед применением препарата необходимо проконсультироваться с врачом. Не превышать указанные дозы. Не принимать препараты с другими лекарственными средствами, содержащими парацетамол. В случае превышения рекомендованной дозы парацетамол может оказывать повреждающее действие на печень.

Связанные с наличием римантадина:

Применять с осторожностью при артериальной гипертензии, эпилепсии (в том числе, в анамнезе), атеросклерозе сосудов головного мозга, печеночной недостаточности, заболеваниях желудочно-кишечного тракта, у пациентов пожилого возраста.

Возможно появление резистентных к лекарственному средству вирусов.

Возможно обострение хронических сопутствующих заболеваний. У пациентов пожилого возраста с артериальной гипертензией повышается риск развития геморрагического инсульта. При указаниях в анамнезе на эпилепсию и проводившуюся противосудорожную терапию, повышается риск развития судорожного припадка.

Связанные с наличием цетиризина:

Применять с осторожностью у пациентов с печеночной недостаточностью, эпилепсией или склонностью к судорогам. Пациентам, которые имеют предрасполагающие факторы к задержке мочи (поражение спинного мозга, гиперплазия предстательной железы), необходимо соблюдать осторожность, поскольку цетиризин может увеличивать риск возникновения проблем с мочеиспусканием.

Связанные с наличием аскорбиновой кислоты:

Применять с осторожностью у пациентов с гипероксалурией, мочекаменной болезнью, почечной недостаточностью, гемохроматозом, талассемией, полицитемией, лейкемией, сидеробластной анемией, дефицитом глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы, серповидноклеточной анемией, прогрессирующими злокачественными заболеваниями, беременностью.

Взаимодействие с другими лекарственными средствами

При лечении препаратом ГРИППОМИКС недопустим одновременный прием алкогольных напитков!

Связанное с наличием парацетамола:

Длительное совместное использование парацетамола и других нестероидных противовоспалительных препаратов повышает риск развития "анальгетической" нефропатии и почечного папиллярного некроза, наступления терминальной стадии почечной недостаточности.

Одновременное длительное назначения парацетамола в высоких дозах и салицилатов повышает риск развития рака почки или мочевого пузыря.

Миелотоксические лекарственные средства усиливают проявления гематотоксичности препарата.

Препарат при приеме в течении длительного времени усиливает эффект непрямых антикоагулянтов (варфарин и другие кумарины), что увеличивает риск кровотечений, разовые дозы не оказывают значительного эффекта. Индукторы ферментов микросомального окисления в печени (барбитураты, фенитоин карбамазепин, рифампицин, зидовудин, дифенин, фенитоин, этанол, флумецинол, фенилбутазон и трициклические антидепрессанты) повышают риск гепатотоксического действия при передозировке.

Метоклопрамид и домперидон увеличивают, а колестирамин снижает скорость всасывания парацетамола. Этанол способствует развитию острого панкреатита. Препарат может снижать активность урикозурических препаратов.

Связанное с наличием римантадина:

Фармакодинамическое: римантадин снижает эффективность противоэпилептических препаратов.

Фармакокинетическое: адсорбенты, вяжущие и обволакивающие средства уменьшают всасываемость римантадина. Парацетамол и ацетилсалициловая кислота снижают максимальную концентрацию римантадина на 11 % и 10% соответственно. Циметидин снижает клиренс римантадина на 18 %.

Ацидифирующие мочу средства (аммония хлорид, кислота аскорбиновая и др.) уменьшают эффективность действия римантадина, вследствие выделения последнего почками.

Алкализирующие мочу средства (ацетазоламид, диакарб, натрия гидрокарбонат и др.) усиливают действие римантадина, вследствие уменьшения его выделения почками.

Связанное с наличием цетиризина:

При одновременном применении с псевдоэфедрином, циметидином, кетоконазолом, эритромицином или азитромицином влияние на фармакокинетику цетиризина не выявлено. Фармакокинетических взаимодействий не наблюдалось. Тесты in vitro показали, цетиризин не влияет на свойства варфарина связываться с белками.

При одновременном применении с азитромицином, эритромицином, кетоконазолом, теофиллином и псевдоэфедрином клинически значимых нежелательных взаимодействий не выявлено, изменений на электрокардиограмме не отмечалось.

При одновременном применении цетиризина (20 мг/сут) с теофиллином (400 мг/сут) было выявлено небольшое, но стабильное увеличение площади под кривой зависимости концентрацией и времени за сутки, цетиризина на 19 %, теофиллина – 11 %. Однако при лечении изначально цетиризином, существенное влияние на фармакокинетику теофиллина выявлено не было.

После однократного приема дозы 10 мг цетиризина действие алкоголя (0,8 ‰) значительно не усиливается; заметное взаимодействие отмечается с диазепамом 5 мг в 1 из 16 психометрических тестов.

Рекомендуется раздельный прием лекарственных средств – глипизид утром и цетиризин-содержащее лекарственное средство вечером.

Прием пищи не влияет на полноту абсорбции, хотя скорость ее уменьшается на 1 час.

При одновременном курсовом лечении ритонавиром (600 мг 2 раза в день) длительность действия цетиризина в дозе 10 мг/сут возрастает на 40%, действие ритонавира уменьшается на 11%.

Перед назначением аллергологических проб рекомендован трехдневный "отмывочный" период.

Связанное с наличием аскорбиновой кислоты:

Повышает концентрацию в крови бензилпенициллина и тетрациклинов; в дозе 1 г/сут, повышает биодоступность этинилэстрадиола. Улучшает всасывание в кишечнике препаратов железа (переводит трехвалентное железо в двухвалентное); может повышать экскрецию железа при одновременном применении с дефероксамином.

Ацетилсалициловая кислота (АСК), пероральные контрацептивы, свежие соки и щелочное питье снижает всасывание и усвоение аскорбиновой кислоты.

При одновременном применении с АСК повышается выведение с мочой аскорбиновой кислоты и снижается экскреция АСК. АСК снижает абсорбцию аскорбиновой кислоты примерно на 30%.

Увеличивает риск развития кристаллурии при лечении салицилатами с сульфаниламидами короткого действия, замедляет выведение почками кислот, увеличивает концентрацию в крови пероральных контрацептивов.

Повышает общий клиренс этанола, который, в свою очередь, снижает концентрацию аскорбиновой кислоты в организме.

Препараты хинолинового ряда (фторхинолоны и др.), кальция хлорид, салицилаты, глюкокортикостероиды при длительном применении истощают запасы аскорбиновой кислоты. При одновременном применении уменьшает хронотропное действие изопреналина. При длительном применении или применении в высоких дозах может нарушать взаимодействие дисульфирам-этанол.

В высоких дозах повышает почечную экскрецию мексилетина.

Барбитураты и примидон повышают выведение аскорбиновой кислоты с мочой. Уменьшает терапевтическое действие антипсихотических средств (производных фенотиазина), канальцевую реабсорбцию амфетамина и трициклических антидепрессантов.

Беременность и лактация

Применение лекарственного средства противопоказано.

Влияние на способность управлять автотранспортом и работать с механизмами

В период лечения необходимо соблюдать осторожность при вождении автотранспорта и занятии другими потенциально опасными видами деятельности, требующими повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций (содержит римантадин).

Побочное действие

Связанное с наличием парацетамола:

Со стороны иммунной системы: анафилаксия, кожные реакции гиперчувствительности, включая кожную сыпь, ангионевротический отек, синдром Стивенса-Джонсона/токсический эпидермальный некролиз.

Со стороны системы крови: анемия, метгемоглобинемия, тромбоцитопения, агранулоцитоз.

Со стороны дыхательной системы: бронхоспазм у пациентов чувствительных к аспирину и другим НПВС.

Гепатобиллиарные расстройства: нарушения функции печени.

Связанное с наличием римантадина:

Со стороны сердечно-сосудистой системы: тахикардия, сердечная недостаточность, блокада сердца (нарушение сердечного ритма), ощущение сердцебиения, артериальная гипертензия, нарушение мозгового кровообращения, потеря сознания.

Со стороны нервной системы: бессонница, головокружение, головная боль, раздражительность, усталость, нарушение концентрации внимания, двигательные расстройства, сонливость, подавленное настроение, эйфория, гиперкинезия, тремор, галлюцинации, спутанность сознания, судороги.

Со стороны органов чувств: шум в ушах, изменение или потеря обоняния.

Со стороны дыхательной системы: одышка, бронхоспазм, кашель.

Со стороны желудочно-кишечного тракта: тошнота, рвота, потеря аппетита, сухость слизистой оболочки полости рта, боли в животе, диарея, диспепсия.

Со стороны кожи и подкожной клетчатки: сыпь.

Прочие: усталость.

Связанное с наличием цетиризина:

Со стороны иммунной системы: редко – реакции гиперчувствительности, очень редко – анафилактический шок.

Метаболические нарушения и нарушения питания: частота неизвестна – повышение аппетита.

Со стороны нервной системы: нечасто – парестезии, редко – судороги, очень редко – извращение вкуса, дискинезия, дистония, обморок, тремор, частота неизвестна – глухота, амнезия, нарушение памяти.

Психические расстройства: нечасто – возбуждение, редко – агрессия, спутанность сознания, депрессия, галлюцинации, нарушение сна, очень редко – тик, частота неизвестна – суицидальные мысли.

Со стороны органа зрения: очень редко – нарушение аккомодации, нечеткость зрения, нистагм, частота неизвестна – васкулит.

Со стороны органа слуха и равновесия: частота неизвестна – вертиго.

Со стороны пищеварительной системы: нечасто – диарея.

Со стороны сердечно-сосудистой системы: редко – тахикардия.

Со стороны мочевыделительной системы: очень редко – дизурия, энурез, частота неизвестна – задержка мочи.

Со стороны кровяной и лимфатической системы: очень редко – тромбоцитопения.

Со стороны кожного покрова: нечасто – сыпь, зуд, редко – крапивница, очень редко – ангионевротический отек, стойкая эритема.

Со стороны лабораторных показателей: редко – изменение функциональных проб печени (повышение уровня трансаминаз, щелочной фосфатазы, γ-глутаматтрансферазы и билирубина), увеличение массы тела.

Общие расстройства: нечасто – астения, недомогание, редко – периферические отеки.

Связанное с наличием аскорбиновой кислоты:

Со стороны центральной нервной системы: головная боль, чувство усталости, при длительном применении больших доз – повышение возбудимости ЦНС, нарушения сна.

Со стороны пищеварительной системы: раздражение слизистой желудочно-кишечного тракта, тошнота, рвота, диарея, спазмы желудка.

Со стороны эндокринной системы: угнетение функции инсулярного аппарата поджелудочной железы (гипергликемия, глюкозурия).

Со стороны мочевыделительной системы: при применении в высоких дозах – гипероксалатурия и образование мочевых камней из кальция оксалата.

Со стороны сердечно-сосудистой системы: тромбоз, при применении в высоких дозах – повышение артериального давления, развитие микроангиопатий, миокардиодистрофия.

Аллергические реакции: кожная сыпь, редко – анафилактический шок.

Лабораторные показатели: тромбоцитоз, гиперпротромбинемия, эритропения, нейтрофильный лейкоцитоз, гипокалиемия.

Прочие: гипервитаминоз, ощущение жара, при длительном применении больших доз – задержка натрия (Na+) и жидкости, нарушение обмена цинка (Zn+), меди (Cu+).

Передозировка

Передозировка, связанная с наличием парацетамола:

В случае превышения рекомендуемой дозы существует риск отсроченного серьезного повреждения печени. Поражение печени у взрослых возможно при приеме 10 г и более парацетамола. Прием 5 г и более парацетамола может привести к поражению печени у пациентов, имеющих следующие факторы риска:

• продолжительное лечение карбамазепином, фенобарбиталом, фенитоином, примидоном, рифампицином, препаратами зверобоя продырявленного, или другими препаратами стимулирующими ферменты печени;
• регулярное употребление алкоголя в избыточных количествах;
• возможно имеющих недостаточность глутатиона (нарушение питания, муковисцидоз, ВИЧ- инфекцию, голодающие, истощенные пациенты).

Симптомы острого отравления парацетамолом в первые 24 часа: тошнота, рвота, боли в желудке, потливость, бледность кожных покровов. Поражение печени может стать очевидным через 12-48 часов после передозировки. Могут возникать нарушения метаболизма глюкозы и метаболический ацидоз. При тяжелом отравлении печеночная недостаточность может прогрессировать в энцефалопатию, кровотечение, гипогликемию, отек мозга и летальный исход. Острая почечная недостаточность с острым некрозом канальцев может проявляться сильной поясничной болью, гематурией, протеинурией и развиваться даже при отсутствии тяжелого поражения печени. Отмечались также сердечная аритмия и панкреатит.

Лечение: При передозировке необходима незамедлительная медицинская помощь. Пациента следует немедленно доставить в больницу, даже если отсутствуют ранние симптомы передозировки или риска поражения органов. Лечение активированным углем применимо, если чрезмерная доза парацетамола была принята в пределах 1 часа. Плазменные концентрации парацетамола должны оцениваться через 4 часа и позже после приема препарата (раннее определение концентрации ненадежно).

Лечение N-ацетилцистеином можно проводить приблизительно в течение 24 часов после приема парацетамола, однако максимальный защитный эффект получают при его применении на протяжении 8 часов после приема. Эффективность антидота резко снижается после этого времени. При необходимости пациенту внутривенно вводят N-ацетилцистеин согласно установленному перечню доз. При отсутствии рвоты можно применять метионин перорально как соответствующую альтернативу в отдаленных районах за пределами больницы.

Передозировка, связанная с наличием римантадина:

Симптомы: возбуждение, галлюцинации, аритмии. В некоторых случаях, при превышении рекомендованной дозы наблюдается: слезоточивость глаз и боль в глазах, повышенное мочеиспускание, лихорадка, запор, потливость, воспаление слизистой оболочки ротовой полости, сухость кожи.

Лечение: промывание желудка, симптоматическая терапия. При отравлении необходимо поддерживать жизненно важные функции. При возникновении симптомов со стороны центральной нервной системы эффективно внутривенное введение физостигмина; взрослым – 1,2 мг, детям 0,5 мг, с повторением в случае необходимости, но не более 2 мг/ч. Римантадин частично выводится при гемодиализе.

Передозировка, связанная с наличием цетиризина:

При однократном приеме препарата в дозе 50 мг наблюдались следующие симптомы: спутанность сознания, диарея, головокружение, повышенная утомляемость, головная боль, недомогание, мидриаз, зуд, слабость, беспокойство, седативный эффект, сонливость, ступор, тахикардия, тремор рук, задержка мочи.

Лечение: сразу после приема препарата – промывание желудка или стимуляция рвоты. Рекомендуется прием активированного угля, проведение симптоматической и поддерживающей терапии. Специфического антидота нет. Гемодиализ не эффективен.

Передозировка, связанная с наличием аскорбиновой кислоты:

При приеме более 1 г в день возможны изжога, диарея, затрудненное мочеиспускание или окрашивание мочи в красный цвет, гемолиз (у пациентов с дефицитом глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы). При проявлении побочных эффектов следует прекратить прием препарата и обратиться к врачу.

Условия хранения и срок годности

В защищенном от влаги и света месте при температуре не выше 25 °С.

Хранить в недоступном для детей месте.

Срок годности – 2 года.

Не использовать по истечении срока годности, указанного на упаковке

ДАРЫ ПРЕПАРАТЫН МЕДИЦИНАДА КОЛДОНУУ БОЮНЧА

НУСКАМА (КОШУМЧА-БАРАКЧА)

Гриппомикс

Соодадагы аталышы

Гриппомикс

Эл аралык патенттелбеген аталышы же жалпы кабыл алынган (топтук) аталышы

Башка препараттар менен айкалышта парацетамол (психотроптук препараттарды кошпогондо).

Дарынын түрү

Ичип кабыл алуу үчүн эритмени даярдоого арналган порошок (апельсин же лимон, же жапайы мөмөлөр).

Сүрөттөмөсү

Гриппомикс, ичип кабыл алуу үчүн эритмени даярдоого арналган порошок (жапайы мөмөлөр)

Жапайы мөмөлөрдүн (Гриппомикс жапайы мөмөлөрүнүн) жыты менен саргыч же кызгылт түспөлү менен ак же дээрлик ак түстөгү порошок. Жумшак кесектердин бар болуусуна жол берилет.

Гриппомикс, ичип кабыл алуу үчүн эритмени даярдоого арналган порошок (апельсин)

Апельсин жыты бар саргыч же боз түспөлү менен ак же дээрлик ак түстөгү порошок (Гриппомикс апельсин). Жумшак кесектердин бар болуусуна жол берилет.

Гриппомикс, ичип кабыл алуу үчүн эритмени даярдоого арналган порошок (лимон)

Лимондун жыты бар саргыч же боз түспөлү менен ак же дээрлик ак түстөгү порошок (Гриппомикс лимон). Жумшак кесектердин бар болуусуна жол берилет.

Курамы

Бир баштыкча төмөнкүлөрдү камтыйт:

Таасир берүүчү зат: парацетамол - 325 мг, римантадин гидрохлориди - 75 мг, аскорбин кислотасы - 125 мг, цетиризин дигидрохлориди - 2,5 мг, кальций карбонаты 70 сорбит менен - 89,3 мг, бул 25 мг кальцийге туура келет.

көмөкчү заттар: аспартам, суусуз лимон кислотасы, жыпар жыт бергичтер (жапайы мөмөлөр, лимон, апельсин), сахароза (ак кант).

Фармадарылык тобу

Анальгетиктер. Башка анальгетиктер жана дененин ысык табын төмөндөтүүчү каражаттар. Анилиддер. Башка препараттар менен айкалышта парацетамол (психотроптук препараттарды кошпогондо).

ATX коду: N02BE51.

Фармакологиялык касиеттери

Фармакодинамикасы

Препараттын фармакологиялык активдүүлүгү анын курамдык бөлүктөрү - парацетамол, римантадин гидрохлориди, аскорбин кислотасы, цетиризин дигидрохлориди жана кальций карбонатынын комплекстүү таасир берүүсү менен шартталган.

Дары препарат вируска каршы, дененин ысык табын төмөндөтүүчү, сезгенүүгө каршы, ооруну басуучу жана антигистаминдик таасир көрсөтөт.

Парацетамол дененин ысык табын төмөндөтүүчү, ооруну басуучу жана кээ бир сезгенүүгө каршы таасирге ээ, суук тийүү ооруларында, тамак оорусунда, баш оору, булчуңдардын жана муундардын оорушунда байкалган оору синдромун азайтат, жогорку дене табын төмөндөтөт. Негизинен борбордук нерв системасында биринчи жана экинчи типтеги циклооксигеназаны бөгөттөйт. Перифериялык ткандарда простагландиндердин синтезине бөгөт коюучу таасири жок болгондуктан, суу-туз алмашуусуна (Na+ жана сууну кармалуусу) жана ашказан-ичегинин былжыр челине таасир этпейт.

Римантадин гидрохлориди – вируска каршы каражат, адамантан туундусу. А сасык тумоо вирусунун ар кандай штаммдарына, I жана II типтеги Herpes simplex вирустарына, кене энцефалит вирустарына (Flaviviridae тукумундагы арбовирустар тобунан Борбордук Европа жана Россиянын жаз-жай) карата активдүү.

Римантадин репликация циклинин алгачкы стадиясында ингибирлөөчү таасирге ээ, балким вирустун геномунун транскрипциясын ингибирлейт. Генетикалык изилдөөлөрдүн натыйжалары көрсөтүлгөн M2 вирион генинин вирустук белогу А сасык тумоосунун вирусунун римантадинге сезгичтигинде маанилүү ролду ойноорун көрсөтүп турат. Римантадин A сасык тумоосунун вирусунун үч антигендик субтипинин ар биринин изоляттарынын клетка культурасында репликациясын ингибирлейт, б.а. адам клеткаларынан бөлүнүп алынган H1N1, H2N2 жана H3N3. А сасык тумоосунун вирусунун клетка культурасынын римантадинге сезгичтиги менен клиникалык натыйжалуулук ортосундагы сандык байланыш аныкталган эмес. Клетка маданиятында вирустун репликациясын 50% же андан ашык бөгөт коюу үчүн талап кылынган дары концентрациясы катары туюнтулган сезгичтик тестинин натыйжалары колдонулган сыноо протоколуна, инокулят өлчөмүнө жана бөлүнгөн А сасык тумоо вирусунун штаммдарына жана колдонулган клетка тибине жараша кеңири (19 нМден 93 мкмге чейин) өзгөрөт.

РЕЗИСТЕНТТҮҮЛҮК: Ремантадинге туруштук берген А сасык тумоосунун вирусунун дарылоонун натыйжасында алынган изоляттары клетка культурасында жана in vivo алынган. Римантадинге резистенттүү А сасык тумоо вирусунун штаммдары римантадин колдонулган эксперименталдык шарттарда жакында изоляцияланган штаммдардын арасында алынган. Резистенттүү вирустар жугуштуу болушу мүмкүн жана сасык тумоо менен оорунун типтүү козгогучу болушу далилденген. M2 доменинин мембранасындагы беш аминокислоталардын кайсы болбосун бирин алмаштыруу римантадинге резистенттүүлүктүн пайда болуусуна алып келет. Резистенттүүлүктү пайда кылган эң кеңири таралган алмаштырууларга A (H1N1) жана A (H3N2) жана S31N сасык тумоосу кирет. Резистенттүүлүктү пайда кылган башка, азыраак таралган алмаштырууларга A30F, V27A жана L26F кирет. Ремантадинге резистенттүүлүк римантадинди кабыл албаган адамдардан сезондук сасык тумоонун обочолонгон штаммдарында аныкталган. Римантадинге туруктуу болгон чочко тумоосунун A (H1N1) вирустары (S-OIV) S31N алмаштырууну камтыган.

КРОСС - РЕЗИСТЕНТТҮҮЛҮК: Адамантандар, римантадин жана амантадин арасында кросс - резистенттүүлүк байкалган. Римантадинге резистенттүүлүк амантадинге крос-резистенттүүлүк жана тескерисинче учурда пайда болот. Римантадинге резистенттүүлүктүн себеби болгон аминокислоталардын алмаштырууларына (көбүнчө) M2 S31N, ошондой эле азыраак кездешкен өзгөрүүлөр V27, V30A, L26F жана A30T кирет.

Аскорбин кислотасы кычкылдандыруучу калыбына келтирүүчү процесстерин, углеводдук алмашууну, кандын уюшун, ткандардын регенерациясын жөнгө салууга катышат, тамырлардын өткөрүмдүүлүгүн азайтат. Антиоксиданттык касиетке ээ. Клетка аралык заттын коллоиддик абалын жана капиллярлардын нормалдуу өткөрүмдүүлүгүн сактайт (гиалуронидазаны басынтат). Боордо дем алуу ферменттеринин активдешүүсүнүн эсебинен анын детоксикация жана белокту түзүүчү функцияларын күчөтүп, протромбиндин синтезин жогорулатат. Иммунологиялык реакцияларды жөнгө салат (антителолордун синтезин, комплементтин С3 компоненти, интерферонду активдештирет), фагоцитозду жөнгө салат, организмдин инфекцияларга каршылык көрсөтүүсүн жогорулатат. Гистаминдин бөлүнүп чыгышын жана деградациясын тездетет, простагландиндердин жана сезгенүүнүн жана аллергиялык реакциялардын башка медиаторлорунун пайда болушуна тоскоол болот.

Цетиризин дигидрохлориди – перифериялык гистамин H1 рецепторлорунун блокатору, антигистаминдик аллергияга каршы каражат, гидроксизиндин метаболити. Фармакологиялык активдүү дозаларда олуттуу тынчтандыруучу таасир көрсөтпөйт. Гистамин менен шартталган аллергиялык реакциянын алгачкы фазасын басаңдатат, гистаминдин ар кандай физиологиялык жана патофизиологиялык таасиринин алдын алат, мисалы, капиллярлардын кеңейүүсү жана өтүмдүүлүгүн жогорулатуу (шишимиктин, бөрү жатыштын, кызаруунун өнүгүшү), сезгич нерв учтарын (кычышуу, оорутуу) жана дем алуу органдарынын жана ашказан-ичеги жолдорунун жылмакай булчуңдарынын жыйрылуусун стимулдайт. Аллергиялык реакциянын кеч стадиясында цетиризин дигидрохлориди гистаминдин бөлүнүп чыгышын жана эозинофилдердин жана башка клеткалардын миграциясын токтотот, ошону менен кеч аллергиялык реакцияны алсыздатат. Аллергиялык сезгенүүнүн маркерлери болгон ICAM-1 жана VCAM-1 сыяктуу адгезия молекулаларынын экспрессиясын азайтат. Гистамин секрециясынын башка медиаторлорунун жана индукторлорунун, мисалы, PAF (тромбоцитти активдештирүүчү фактор) жана P субстанциясынын таасирин басат. Бронхиалдык астма менен ооруган бейтаптарда гистаминдин бөлүнүп чыгышына жооп катары пайда болгон бронх дарагынын гиперреактивдүүлүгүн олуттуу төмөндөтөт. Бул таасирлер борбордук таасир менен коштолбойт.

Кальций карбонаты кан тамырлардын жогорку өткөрүмдүүлүгүнүн жана морттугунун өнүгүшүнө жол бербейт, кандын нормалдуу уюшуна көмөктөшөт, нерв импульстарын өткөрүү процесстерин аткарууга, скелет жана жылмакай булчуңдардын жыйрылышына, жүрөк ишмердүүлүгүн жөнгө салууга катышат.

Фармакокинетикасы

Парацетамол ашказан-ичеги жолунда тез жана толугу менен сиңирилет, ткандарда бирдей бөлүштүрүлөт. Парацетамолдун биожеткиликтүүлүгү болжол менен 90% түзөт. Белоктор менен байланышуу даражасы 25–50% түзөт. T_1/2 2-4 саатты түзөт. Парацетамол боордо 80-90%га чейин метаболизмге учурайт, анда ал глюкурон же күкүрт кислотасы менен конъюгацияланып, андан кийин алгачкы бир сутка ичинде заара менен бөлүнүп чыгат. Парацетамолдун болжол менен 3% өзгөрүүсүз түрдө бөлүнүп чыгарылат.

Римантадин гидрохлориди ичип кабыл алынгандан кийин, акырындык менен, дээрлик толугу менен ичегиде сиңирилет. Плазманын белоктору менен байланышуусу болжол менен 40% түзөт. C_max 100 мг 1 жолу кабыл алууда – 181 нг/мл, 100 мг 2 жолу – 416 нг/мл. Боордо метаболизмге өтөт. Т_1/2 – 24-36 саат. Өнөкөт бөйрөк алсыздыгында, Т_1/2 эки эсеге көбөйөт. Бөйрөктөр аркылуу бөлүнүп чыгат. Бөйрөк алсыздыгы бар адамдарда жана улгайган адамдарда, эгерде доза креатинин клиренсинин төмөндөшүнө пропорционалдуу түрдө туураланбаса, уулуу концентрациялар топтолушу мүмкүн.

Цетиризин дигидрохлориди ашказан-ичеги жолунда тез сиңирилет, сиңирүү 70% жетет жана негизинен кан плазмасынын белоктору менен байланышат. T_1/2 - чоңдордо 10 саатка жакын, 6 жаштан 12 жашка чейинки балдарда - 6 саатка жакын. Эгерде бөйрөк функциясы бузулса, препараттын жалпы клиренси төмөндөйт. Цетиризин боордо дээрлик зат алмашпайт. Кабыл алынган дозанын үчтөн экиси өзгөрүүсүз түрдө заара менен чыгарылат.

Аскорбин кислотасы ичип кабыл алынгандан кийин толугу менен ичеги-карын жолдорунан сиңирилет. Организмдин ткандарында кеңири таралат. Кан плазмасындагы аскорбин кислотасынын нормалдуу концентрациясы болжол менен 10-20 мкг/мл түзөт. Кан плазманын белоктору менен байланышуусу болжол менен 25% түзөт. Боордо метаболизденет, оксалат жана өзгөрүүсүз түрдө заара менен бөлүнүп чыгат. Ашыкча өлчөмдө кабыл алынган аскорбин кислотасы заара менен өзгөрүүсүз түрдө тез бөлүнүп чыгарылат.

Кальций карбонаты ичип кабыл алынгандан кийин, проксималдык ичке ичегиде сиңилет, ал эми кальций иондорунун сиӊирилүүсү D-витамин көз каранды транспорттук механизмдердин жардамы менен ишке ашат. Кан плазмасында кальций плазма белоктору менен байланышат, кальцийдин бир бөлүгү эркин иондоштурулган формада болот. Кальций ичеги, бөйрөк жана тер бездери аркылуу бөлүнүп чыгарылат. Бөйрөк аркылуу бөлүнүп чыгышы түйдөкчөлүү фильтрациядан жана кальцийдин каналчалуу реабсорбциясынан көз каранды болот.

Колдонууга көрсөткүчтөр

Жогорку дене табы менен коштолгон сасык тумоону жана курч респиратордук вирустук инфекцияларды (же суук тийүү оорулары) дарылоо.

Каршы көрсөтмөлөр

• Таасир берүүчү заттардын бирине же көмөкчү заттарга өтө сезгичтик;

• кош бойлуулук жана эмчек эмизүү мезгили;
• фенилкетонурия (аспартамдын болушуна байланыштуу).
• курч жана өнөкөт бөйрөк оорулары, курч боор оорулары, тиреотоксикоз.

Римантадин жана парацетамолдун болушу менен байланышкан:

Цетиризиндин болушу менен байланышкан:

• бөйрөк алсыздыгынын терминалдык стадиясында (креатинин клиренси <10 мл/мин).
• тромбофлебит, тромбоздун пайда болуусуна жакындык, кант диабети.

Аскорбин кислотасынын бар болуусу менен байланышкан:

Көмөкчү заттардын болушуна байланыштуу:

Курамында кант бар болгондуктан, дары препарат тубаса фруктозаны көтөрө албастык, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы же сахараза-изомальтаза жетишсиздиги бар бейтаптарга кабыл алууга сунушталбайт.

Дары препараттын курамында фенилаланиндин булагы болуп саналган аспартам камтылат жана фенилкетонурия менен бейтаптарга каршы көрсөтүлгөн.

Кант диабети менен ооруган бейтаптарга дары препаратынын ар бир баштыкчасында 2,1 г кант бар экенин эске алуу керек.

Колдонуу жолу жана дозалары

Дозалоо режими

Чоңдор жана 12 жаштан жогорку балдарга – калтырак басуу синдрому 3-5 күнгө чейин сакталса, күнүнө 3 жолу 1 порошок.

12 жашка чейинки балдарга – бул дары препаратты колдонуу каршы көрсөтүлгөн.

Колдонуу жолу

Ичип кабыл алынат. Баштыктын ичиндегилерди 1 стакан кайнатылган ысык сууда эритүү керек. Ысык түрдө кабыл алуу зарыл.

Даярдалган эритме түссүздөн саргыч же кызгылт түскө чейин жапайы мөмө жыты бар тунук же опалесценттүү эритме болуп саналат. Бир аз чөкмөнун пайда болушуна жол берилет (Гриппомикс, жапайы мөмө).

Даярдалган эритме – лимондун жыты бар түссүздөн саргыч түскө чейинки тунук же опалесценттүү эритмени элестетип турат. Бир аз чөкмөнун пайда болушуна жол берилет (Гриппомикс, лимон).

Даярдалган эритме түссүздөн саргыч түстөгү апельсин жыты бар тунук же опалесценттүү эритме болуп саналат. Бир аз чөкмөнун пайда болушуна жол берилет (Гриппомикс, апельсин).

Жагымсыз реакциялар

Гриппомикс препаратын кабыл алуу менен байланышкан жагымсыз реакциялар төмөндө органдар системасынын классы жана алардын өнүгүү жыштыгы боюнча келтирилген.

Жагымсыз реакциялардын жыштыгы төмөнкү градацияда берилген: өтө тез-тез (≥1/10), тез-тез (≥1/100, бирок <1/10), көп эмес (≥1/1000, бирок <1/100), сейрек (≥1 /10000, бирок <1/1000), өтө сейрек (<1/10000), жыштыгы белгисиз (бар болгон маалыматтардын негизинде, пайда болуу жыштыгын аныктоо мүмкүн эмес).

Парацетамолдун болушу менен байланыштуу:

Иммундук система тарабынан бузулуулар: анафилаксия, теринин өтө сезгичтик реакциялары, анын ичинде тери исиркектери, ангионевротикалык шишимик, Стивенс-Джонсон синдрому/уулуу эпидермалдык некролиз.

Кан жана лимфа системасы тарабынан бузулуулар: аз кандуулук, метгемоглобинемия, тромбоцитопения, агранулоцитоз.

Дем алуу системасы, көкүрөк клетка органдары жана орто көӊдөй тарабынан бузулуулар: аспиринге жана башка ССКП сезгичтиги бар бейтаптарда бронхоспазм.

Боор жана өт жолдору тарабынан бузулуулар: боордун функциясынын бузулуусу.

Римантадин болушу менен байланышкандар:

Жүрөк тарабынан бузулуулар: көп эмес – тахикардия, жүрөк жетишсиздиги, жүрөктүн блокадасы (жүрөк ыргагынын бузулушу), жүрөктүн кагышын сезүү.

Нерв системасы тарабынан бузулуулар: тез-тез – уйкусуздук; көп эмес - баш айлануу, баш оору, толкундануунун жогорулашы, чарчоо, көӊүл бөлүү концентрациянын бузулушу, атаксия, уйкучулук, депрессия, эйфория, гиперкинезия, тремор, галлюцинациялар, баш аламандык, карышуулар, жыттын өзгөрүшү же жоголушу.

Угуу органынын жана лабиринттин бузулушу: кулакта ызы-чуу/шыңгыроо.

Дем алуу системасы, көкүрөк клетка органдары жана орто көӊдөй тарабынан бузулуулар: көп эмес – демигүү, бронхоспазм, жөтөл.

Ашказан-ичеги бузулуулары: тез-тез – жүрөк айлануу, кусуу; көп эмес – табиттин жоголушу, ооз кургоо, ич аймактын оорушу, диарея, диспепсия.

Тери жана тери астындагы ткандар тарабынан бузулуулар: көп эмес – териде исиркектер.

Кан тамырлар тарабынан бузулуулар: көп эмес - артериялык гипертензия, мээнин кан менен камсыздалышынын бузулуусу, эс-учун жоготуу.

Жалпы бузулуулар жана дары колдонулган жердеги реакциялар: көп эмес – чарчоо.

Цетиризиндин болушу менен байланышкан:

Иммундук система тарабынан бузулуулар: сейрек – жогорку сезгичтик реакциялары; өтө сейрек - анафилактикалык шок.

Зат алмашуунун жана тамактануунун бузулушу: жыштыгы белгисиз - табиттин жогорулоосу.

Нерв системасы тарабынан бузулуулар: көп эмес - парестезия; сейрек - карышуулар; өтө сейрек – даам сезүүнүн бузулушу, дискинезия, дистония, эс-учун жоготуу; жыштыгы белгисиз - дүлөйлүк, амнезия, эс тутумдун начарлашы.

Психикалык бузулуулар: көп эмес - толкундануу; сейрек - агрессия, башаламандык, депрессия, галлюцинация, уйкусуздук; өтө сейрек – тик; жыштыгы белгисиз - өзүн-өзү өлтүрүү жөнүндө ойлор, коркунучтуу түштөр.

Көрүү органы тарабынан бузулуулар: өтө сейрек - аккомодациянын бузулушу, бүдөмүк көрүү, окулогирик криз.

Угуу органыжана лабиринт тарабынан бузулуулар: жыштыгы белгисиз - баш айлануу.

Ашказан-ичеги тарабынан бузулуулар: көп эмес - диарея.

Жүрөк тарабынан бузулуулар: сейрек - тахикардия.

Бөйрөк жана заара чыгаруу жолдору тарабынан бузулуулар: өтө сейрек - дизурия, энурез; жыштыгы белгисиз – зааранын кармалуусу.

Кан жана лимфа системасы тарабынан бузулуулар: өтө сейрек - тромбоцитопения.

Тери жана тери астындагы ткандар тарабынан бузулуулар: көп эмес - исиркектер, кычышуу; сейрек – бөрү жатыш; өтө сейрек – ангионевротикалык шишимик, туруктуу эритема; жыштыгы белгисиз - курч жалпыланган пустулездүү исиркектер.

Лабораториялык жана аспаптык маалыматтар: сейрек – дене салмагынын жогорулоосу.

жалпы бузулуулар жана дары колдонулган жердеги реакциялар: көп эмес – алсыздык, начар ден соолук; сейрек - шишимик.

аскорбин кислотасынын бар болуусу менен байланышкан:

Нерв системасы тарабынан бузулуулар: баш оору, жогорулаган толкундануу, уйкунун бузулушу.

Ашказан-ичеги тарабынан бузулуулар: 1000 мг-дан ашык дозада кабыл алынганда - зарына, жүрөк айлануу, кусуу, диарея, гиперациддик гастрит, АИЖ былжырлуу катмарынын жарасы, ашказандын кысылуусу.

Эндокриндик бузулуулар: кант диабетине чейин уйку безинин инсулярдык аппаратынын функциясын басынтуу.

Бөйрөк жана заара чыгаруу жолдору тарабынан бузулуулар: орточо поллакиурия (суткасына 600 мгдан ашык дозаны кабыл алууда), бөйрөктүн гломерулярдык аппаратынын бузулушу, кристаллурия, бөйрөктө жана заара чыгаруу жолдорунда урат жана/же оксалат таштарынын пайда болушу.

Жүрөк тарабынан бузулуулар: миокард дистрофиясы, миокард дистрофия.

Кан тамырлар тарабынан бузулуулар: тромбоз, жогорку дозада колдонулганда - артериялык басымынын жогорулашы, микроангиопатиянын өнүгүшү.

Кан жана лимфа системасы тарабынан бузулуулар: тромбоцитоз, гиперпротромбинемия, эритропения, нейтрофильдик лейкоцитоз, гипокалиемия, гемолитикалык аз кандуулук (глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа жетишсиздиги менен).

Иммундук система тарабынан бузулуулар: териде исиркектер, Квинке шишимиги, бөлү жатыш, кээде сенсибилизация учурунда анафилактикалык шок.

жалпы бузулуулар жана дары колдонулган жердеги реакциялар: гипервитаминоз, ысык сезими, кээде белдин оорушу; чоң дозаларды узак мөөнөттүү колдонуу менен - натрий (Na+) жана суюктуктун кармалышы, цинктин (Zn2+), жездин (Cu2+) зат алмашуусунун бузулушу.

Жагымсыз реакциялар жөнүндө кабарлоо

Эгерде сизде кандайдыр бир жагымсыз реакциялар пайда болсо, дарыгер же дарыкана кызматкери менен кеӊешиӊиз. Бул сунуш бардык мүмкүн болуучу жагымсыз реакцияларга, анын ичинде бул кошмо-баракчада көрсөтүлбөгөндөргө да тиешелүү.

Сиз ошондой эле жагымсыз реакциялар жөнүндө дары препаратына болгон жагымсыз реакциялар (таасирлер) тууралуу маалымат базасына, анын ичинде дары препаратынын натыйжасыздыгы жөнүндө кабарлай аласыз. Жагымсыз реакциялар тууралуу билдирүү менен, сиз препараттын коопсуздугу жөнүндө көбүрөөк маалымат алууга жардам бере аласыз.

Кыргыз Республикасынын Саламаттык сактоо жана социалдык өнүктүрүү министрлигинин алдындагы Дары каражаттары жана медициналык буюмдар департаменти.

Дареги: Кыргызстан Республикасы, 720044, Бишкек ш., 3-линия көч., 25.

Телефон: +996 312 21 05 09, (996) 312 21 92 86.

Факс: +996 312 21 05 08.

Электрондук почта: dlomt@pharm.kg; dd-me@elkat.kg

«Интернет» тармагындагы дареги: http://pharm.kg

Өзгөчө көрсөтмөлөр

Препарат алдын алуу үчүн арналган эмес.

Дарылоо оорунун биринчи симптомдору пайда болгондон тартып 24-48 сааттан кеч эмес башталышы керек. Колдонуу мөөнөтү - 5 күндөн ашык эмес. Узак мөөнөттүү колдонуу менен (7 күндөн ашык) өнөкөт коштолгон оорулардын күчөшү мүмкүн. Артериалдык гипертензиясы бар улгайган бейтаптарда геморрагиялык инсульттун пайда болуу коркунучу жогорулайт (дары препараттын курамына кирген римантадиндин эсебинен).

Дене табынын 38,5°Сге чейин көтөрүлүшү менен коштолгон сасык тумоого каршы препаратты колдонуудан мурун, препаратты колдонуунун максатка ылайыктуулугу жөнүндө дарыгер менен кеңешүү сунушталат.

Парацетамолдун болушу менен байланыштуу:

Этияттык менен бөйрөк жана боор алсыздыгы, залалдуу гипербилирубинемия (анын ичинде Гилберт синдрому), вирустук гепатит, глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа жетишсиздиги, боордун алкоголдук жабыркоосу, алкоголизм жана улгайган курактагы бейтаптарда колдонуу керек.

Бөйрөк жана боор функциясы бузулган жана алкоголдук ичимдиктерди колдонгон бейтаптар препаратты колдонуудан мурун дарыгер менен кеӊешүүсү керек. Көрсөтүлгөн дозалардан ашырууга болбойт. Парацетамолду камтыган башка дары препараттар менен бирге препаратты кабыл албаңыз. Сунушталган дозадан ашык кабыл алынса, парацетамол боорго жабыркатуучу таасирин көрсөтүшү мүмкүн.

Парацетамолдон гепатотоксиндүүлүгүгүн пайда болуу коркунучу боордун микросомалдык ферменттерин индукциялоочу барбитураттар, эпилепсияга каршы препараттар (фенитоин, фенобарбитал жана карбамазепин), кургак учукка каршы препараттар (рифампицин жана изониазид) жана алкоголду кыянаттык менен пайдалануу менен бир убакта жогорулашы мүмкүн.

Римантадин болушу менен байланышкандар:

Артериялык гипертензияда, эпилепсияда (анын ичинде оору таржымалында), мээнин кан тамырларынын атеросклерозунда, боордун алсыздыгында, ашказан-ичеги ооруларында жана улгайган бейтаптарда этияттык менен колдонуу керек.

Дары препаратка резистенттүү вирустар пайда болушу мүмкүн.

Өнөкөт коштолгон оорулар күчөшү мүмкүн. Артериалдык гипертензиясы бар улгайган курактагы бейтаптарда геморрагиялык инсульттун пайда болуу коркунучу жогорулайт. Эгерде оору таржымалында эпилепсия жана карышууга каршы жүргүзүлгөн дарылоо бар болсо, карышуунун курч кармоосунун пайда болуу коркунучу жогорулайт.

Гриппомикс препаратын колдонуп жатканда карышуу пайда болсо, аны колдонууну токтотуу керек.

Цетиризиндин болушу менен байланышкан:

Боор алсыздыгы, эпилепсия же карышууга жакындыгы бар бейтаптарга этияттык менен колдонуу керек. Зааранын кармалуусуна (жүлүндүн жабыркашы, простата безинин гиперплазиясы) жакындык факторлору бар бейтаптар этияттыкты сакташы керек, анткени цетиризин заара чыгаруучу көйгөйлөрдүн пайда болуу коркунучун күчөтүшү мүмкүн.

Аскорбин кислотасынын бар болуусу менен байланышкан:

Гипероксалурия, заара-таш оорусу, бөйрөк алсыздыгы, гемохроматоз, талассемия, полицитемия, лейкемия, сидеробластикалык аз кандуулук, глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа жетишсиздиги, орок сымал клеткалык аз кандуулук, прогрессивдүү залалдуу оорулар, кош бойлуулук учурунда этияттык менен колдонуу зарыл.

Көмөкчү заттар

Препарат курамында фенилаланиндин (аспартам) булагын камтыйт. Фенилкетонурия менен ооруган адамдар үчүн зыяндуу болушу мүмкүн.

Дары препараттын курамында сахароза (ак кант) бар. Сейрек тукум куума фруктозаны көтөрө албастыгы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы же сахараза-изомальтаза жетишсиздиги бар бейтаптарга бул препаратты кабыл алууга болбойт.

Кош бойлуулук

Кош бойлуулук учурунда колдонууга каршы көрсөтүлөт.

Эмчек эмизүү

Колдонуу эмчек эмизүү учурунда каршы көрсөтүлөт.

Фертилдүүлүк

Маалыматтар жок.

Транспорт каражаттарын башкаруу жана механизмдер менен иштөө жөндөмдүүлүгүнө тийгизген таасири

Дарылоо мезгилинде транспорт каражаттарын айдоодо жана көӊүл бөлүүнүн жогорку концентрациясын жана психомотордук реакциялардын ылдамдыгын (курамында римантадинди камтыйт) талап кылган башка потенциалдуу кооптуу иштерди аткарууда этият болуу керек.

Ашыкча доза

Парацетамолдун бар болуусу менен байланышкан ашыкча доза:

Сунуш кылынган дозадан ашык кабыл алууда, боордун кечиктирилген олуттуу жабыркоосунун пайда болуу коркунучу бар. Чоңдордо 10 г же андан көп дозада парацетамолду кабыл алууда боордун жабыркоосу болушу мүмкүн. 5 г же андан көп парацетамолду кабыл алуу төмөнкү тобокелдик факторлору бар бейтаптарда боордун жабыркоосуна алып келиши мүмкүн:

- карбамазепин, фенобарбитал, фенитоин, примидон, рифампицин, сары чай чөп препараттары же боор ферменттерин стимулдаштыруучу башка препараттар менен узак мөөнөттүү дарылоо;

- ашыкча өлчөмдө алкоголдук ичимдиктерди үзгүлтүксүз колдонуу;

- мүмкүн болгон глутатион жетишсиздиги (аз тамактануу, муковисцидоз, АИВ-инфекциясы, ачкачылык, начар тамактанган бейтаптар).

Биринчи 24 саатта курч парацетамол менен уулануунун симптомдору: жүрөк айлануу, кусуу, ашказандын оорушу, тердөө, тери каптамдарынын кубаруусу. Боордун жабыркоосу ашыкча дозалангандан кийин 12-48 сааттан кийин билинет. Глюкоза метаболизминин бузулушу жана метаболикалык ацидоз пайда болушу мүмкүн. Катуу ууланууда боордун алсыздыгы энцефалопатияга, кан агууга, гипогликемияга, мээнин шишимигине жана өлүмгө алып келиши мүмкүн. Курч каналчалуу некроз менен курч бөйрөк алсыздыгы белдин катуу оорушу, гематурия, протеинурия катары көрүнүшү мүмкүн жана боордун катуу жабыркаганы болбосо да өнүгүп кетиши ыктымал. Жүрөк аритмиясы жана панкреатит да байкалган.

Дарылоо: Ашыкча дозаланган учурда дароо медициналык жардам керек. Дозалануунун алгачкы белгилери же органдын бузулуу коркунучу жок болсо да, бейтапты дароо ооруканага алып баруу керек. Эгерде парацетамолдун ашыкча дозасы 1 сааттын ичинде кабыл алынган болсо, активдештирилген көмүр менен дарылоо колдонулат. Парацетамолдун плазмадагы концентрациясын дозалоодон кийин 4 сааттан соӊ же андан кийин да баалоо керек (концентрацияны эрте аныктоо ишенимсиз).

N-ацетилцистеин менен дарылоо парацетамолду кабыл алгандан кийин болжол менен 24 сааттын ичинде жүргүзүлсө болот, бирок максималдуу коргоочу натыйжасы кабыл алгандан кийин 8 сааттын ичинде колдонулган учурда болот. Бул убакыттан кийин антидоттун натыйжалуулугу кескин төмөндөйт. Зарыл болгон учурда бейтапка N-ацетилцистеин кан тамыр ичине белгиленген дозалардын тизмесине ылайык куюлат. Кусуу жок болгон учурда, пероралдуу түрдө метионин ооруканадан тышкары алыскы аймактарда ылайыктуу альтернатива катары колдонулушу мүмкүн.

Ремантадиндин болушуна байланыштуу ашыкча дозалануу:

Симптомдору: толкундануу, галлюцинация, аритмия. Кээ бир учурларда, сунуш кылынган дозадан ашыкча колдонулганда, төмөндөгүлөр байкалат: көздөн жаш агуу жана көздүн оорушу, заара чыгаруунун күчөшү, дене табынын көтөрүлүшү, ич катуу, тердөө, ооз көӊдөйүнүн былжыр челинин сезгениши, теринин кургашы.

Дарылоо: ашказанды жуу, симптомдоруна жараша дарылоо. Ууланган учурда жашоого керектүү функцияларга колдоо көрсөтүү зарыл. Борбордук нерв системасы тарабынан белгилери пайда болсо, физостигминди кан тамыр ичине куюу натыйжалуу; чоңдорго–1,2 мг, балдарга 0,5 мг, зарыл болгон учурда кайталоого болот, бирок 2 мг/сааттан ашык эмес. Римантадин жарым-жартылай гемодиализ аркылуу чыгарылат.

Цетиризиндин болушуна байланыштуу ашыкча дозалануу:

50 мг дозада препаратты бир жолу кабыл алууда төмөнкү симптомдор байкалган:

Акыл эстин чаташуусу, диарея, баш айлануу, чарчоо, баш оору, алсыздык, мидриаз, кычышуу, алсыздык, тынчсыздануу, седативдүү натыйжа, уйкучулук, ступор, тахикардия, колдун титирөөсү, зааранын кармалуусу.

Дарылоо: препаратты кабыл алгандан кийин дароо - ашказанды жуу же кусууну козгоо. Активдештирилген көмүрдү кабыл алуу, симптосдоруна жараша дарылоо жана колдоочу дарылоону жүргүзүү сунушталат. Спецификалык антидоту жок. Гемодиализ натыйжалуу эмес.

Аскорбин кислотасынын болушу менен байланышкан ашыкча доза:

Суткасына 1 гдан ашык кабыл алууда зарына, диарея, заара чыгаруунун кыйындашы же зааранын түсүнүн кызарып кетиши, гемолиз (глюкозо-6-фосфатдегидрогеназа жетишсиздиги бар бейтаптарда) болушу мүмкүн. Эгерде кыйыр таасирлери пайда болсо, препаратты кабыл алууну токтотуу жана дарыгерге кайрылуу керек.

Башка дары препараттар менен өз ара таасирденүүсү жана өз ара таасирденүүнүн башка түрлөрү

Гриппомикс препараты менен дарылоодо алкоголдук ичимдиктерди бир убакта колдонууга тыюу салынат!

Парацетамолдун болушу менен байланыштуу:

Парацетамолду жана башка стероиддик эмес сезгенүүгө каршы препараттарды узак мөөнөттүү биргелешип колдонуу "анальгетикалык" нефропатиянын жана бөйрөктүн папиллярдык некрозунун жана бөйрөк алсыздыгынын акыркы стадиясынын башталышынын коркунучун жогорулатат.

Парацетамолду жогорку дозаларда жана салицилаттарды бир убакта узак мөөнөттүү колдонуу бөйрөктүн же табарсыктын рак оорусунун пайда болуу коркунучун жогорулатат.

Миелотоксиндүү дары препараттар препараттын гематотоксиндүүлүгүнүн көрүнүштөрүн күчөтөт.

Узак убакыт бою кабыл алынган препарат кыйыр антикоагулянттардын (варфарин жана башка кумариндердин) таасирин күчөтөт, бул бир дозада кан кетүү коркунучун жогорулатат, бир жолку дозалар олуттуу таасир бербейт. Боордогу микросомалдык кычкылдануу ферменттеринин индукторлору (барбитураттар, карбамазепин, рифампицин, зидовудин, дифенин, фенитоин, этанол, флумецинол, фенилбутазон жана трициклдүү антидепрессанттар) ашыкча дозаланганда гепатотоксиндүүлүк коркунучун жогорулатат.

Парацетамолдун сиңирүү ылдамдыгын метоклопрамид жана домперидон жогорулатат, ал эми холестирамин азайтат. Этанол курч панкреатиттин өнүгүшүнө өбөлгө түзөт. Препарат урикозурилөөчү препараттардын активдүүлүгүн төмөндөтүшү мүмкүн.

Римантадиндин болушу менен байланышкан:

Фармакодинамикалык: римантадин эпилепсияга каршы препараттардын натыйжалуулугун төмөндөтөт.

Фармакокинетикалык: адсорбенттер, кууштуруучу жана каптоочу препараттар римантадиндин сиңирүүсүн азайтат. Парацетамол жана ацетилсалицил кислотасы римантадиндин максималдуу концентрациясын тиешелүүлүгүнө жараша 11% жана 10% азайтат. Циметидин римантадиндин клиренсин 18% азайтат.

Заараны кычкылдатуучу препараттар (аммоний хлориди, аскорбин кислотасы ж. б.) бөйрөк аркылуу римантадинди бөлүп чыгаруунун эсебинен анын натыйжалуулугун төмөндөтөт.

Заараны алкализирлөөчү препараттар (ацетазоламид, диакарб, натрий гидрокарбонаты ж. б.) римантадиндин бөйрөк аркылуу бөлүнүп чыгуусу азайгандыктан анын таасирин күчөтөт.

Цетиризиндин болушу менен байланышкан:

Псевдоэфедрин, циметидин, кетоконазол, эритромицин же азитромицин менен бир убакта колдонулганда цетиризиндин фармакокинетикасына таасири аныкталган эмес. Фармакокинетикалык өз ара таасирденүү байкалган эмес. In vitro тесттер цетиризин варфариндин белоктор менен байланышуу касиеттерине таасир этпей турганын көрсөттү.

Азитромицин, эритромицин, кетоконазол, теофиллин жана псевдоэфедрин менен бир убакта колдонулганда клиникалык жактан маанилүү жагымсыз өз ара таасирденүүлөр аныкталган эмес жана электрокардиограммада эч кандай өзгөрүү белгиленген эмес.

Цетиризинди (20 мг/сут) теофиллин менен (400 мг/сут) бир убакта колдонууда суткасына концентрация-убакыт ийри сызыгынын астындагы аянттын кичине, бирок туруктуу, цетиризин үчүн 19%, теофиллин үчүн 11% өсүшү аныкталган. Бирок, башында цетиризин менен дарылоодо теофиллиндин фармакокинетикасына олуттуу таасири аныкталган эмес.

10 мг цетиризиндин бир жолку дозасын кабыл алгандан кийин алкоголдун (0,8‰) таасири анчалык деле жогорулаган эмес; 16 психометрикалык тесттердин 1инде 5 мг диазепам менен олуттуу өз ара таасирденүүсү байкалган.

Дары препараттарды өзүнчө кабыл алуу сунушталат - глипизидди эртең менен жана цетиризинди камтыган препаратты кечинде.

Тамактануу сиӊирилүү ылдамдыгы 1 саатка азайса да, сиңирүүнүн толуктугуна таасирин тийгизбейт.

Ритонавир менен бир убакта курстук дарылоодо (күнүнө 2 жолу 600 мг), цетиризиндин 10 мг/сутка дозасында таасир этүүсүнүн узактыгы 40% га жогорулайт, ритонавирдин таасири 11% га төмөндөйт.

Аллергиялык тесттерди дайындоодон мурун үч күндүк «жуу» мезгили сунушталат.

Аскорбин кислотасынын катышуусу менен байланышкан:

Кандагы бензилпенициллин менен тетрациклиндердин концентрациясын жогорулатат; 1 г/сут дозада этинилэстрадиолдун биожеткиликтүүлүгүн жогорулатат. Ичегидеги темир препараттарынын сиңирүүсүн жакшыртат (үч валенттүү темирди эки валенттүү темирге айлантат); дефероксамин менен бир убакта колдонулганда темирдин бөлүнүп чыгышын күчөтүшү мүмкүн.

Ацетилсалицил кислотасы (АСК), пероралдык контрацептивдер, жаңы жасалган ширелер жана шакардуу суусундуктар аскорбин кислотасынын сиңирилүүсүн жана кабыл алынышын азайтат.

АСК менен бир убакта колдонулганда аскорбин кислотасынын заара менен бөлүнүп чыгуусу көбөйөт жана АСК бөлүнүп чыгышы төмөндөйт. АСК аскорбин кислотасынын сиңирүүсүн болжол менен 30% азайтат.

Кыска таасир этүүчү сульфаниламиддер менен салицилаттарды колдонуп дарылоодо кристаллуриянын пайда болуу коркунучун жогорулатат, бөйрөктөр аркылуу кислоталарды бөлүп чыгарууну жайлатат жана кандагы пероралдык контрацептивдердин концентрациясын жогорулатат.

Этанолдун жалпы клиренсин жогорулатат, бул өз кезегинде организмдеги аскорбин кислотасынын концентрациясын азайтат.

Хинолин катарындагы препараттары (фторхинолондор ж.б.), кальций хлориди, салицилаттар жана глюкокортикостероиддер узак мөөнөттүү колдонууда аскорбин кислотасынын запастарын түгөтөт.

Бир убакта колдонулганда изопреналиндин хронотроптук таасирин азайтат. Узак мөөнөттүү пайдалануу же жогорку дозада колдонуу дисульфирам-этанолдун өз ара таасирденүүсүн бузушу мүмкүн.

Жогорку дозаларда мексилетиндин бөйрөк аркылуу чыгарылышын жогорулатат.

Барбитураттар жана примидон аскорбин кислотасынын заара менен бөлүнүп чыгышын күчөтөт. Антипсихотикалык препараттардын (фенотиазиндин туундуларынын), амфетаминдин жана трициклдүү антидепрессанттардын каналчалуу реабсорбциясын төмөндөтөт.

Жарактуулук мөөӊөтү

2 жыл.

Таӊгакчада көрсөтүлгөн жарактуулук мөөнөтү өткөндөн кийин колдонууга болбойт.

Сактоо шарттары

Нымдан жана жарыктан корголгон жерде, 25ºС ашпаган аба табында сактоо керек.

Балдар жетпеген жана көрбөгөн жерде сактоо керек.

Таӊгакчасы

3 г порошок айкалышкан материалдан жасалган төрт тарабы чапталган баштыкчада (тунук полиэтилентерефталат пленкасы, ак полипропилен пленкасы, фольга, тунук полиэтилен пленкасы).

10 баштыкчадан медицинада колдонуу боюнча нускамасы менен бирге картон кутуга салынат.

Берүү шарттары

Дарыгердин рецептисиз.

Өндүрүүчү тууралуу маалымат

"Лекфарм"ААКБ, Беларусь Республикасы, 223141, Логоиск ш., Минская көч., 2А, 301-кабинет.

Тел/факс: (01774)-53801.

Электрондук почта: office@lekpharm.by

Каттоо күбөлүгүнүн кармоочусу

"Лекфарм"ААКБ, Беларусь Республикасы, 223141, Логоиск ш., Минская көч., 2А, 301-кабинет.

Тел/факс: (01774)-53801.

Электрондук почта: office@lekpharm.by

Керектөөчүлөрдөн дооматтарды кабыл алуучу уюмдун Кыргыз Республикасынын аймагындагы дареги:

"ДасМед" жоопкерчилиги чектелген коому ("ДасМед" ЖЧКсы).

Дареги: 720040, Кыргыз Республикасы, Бишкек ш., Токтогул көч., 108.

Телефон: +996 312 97 55 36.

Электрондук почта: pv@dasmed.kg